Матацыклам па Андалузіі, ч.14: Гібральтар

снежня 4, 2025

Па дарозе з Тарыфы ў Марбэлью я ня мог не заехаць у Гібральтар - брытанскую заморскую тэрыторыю з паверхняй усяго 6.5 км2, большасьць якой займае вялічэзная скала.

Спасылка на папярэднюю частку пра маляўнічае месца, дзе сустрэкаюцца Атлантычны акіян і Міжземнае мора.

Гібральтар мае важнае стратэгічнае значэньне: ён дазваляе кантраляваць пратоку паміж Міжземнае морам і Атлянтычным акіянам. У выніку шматлікіх войнаў, больш за 300 гадоў таму Гібральтар адыйшоў Вялікабрытаніі і застаецца яе часткай дагэтуль.

Мая нага дарэчы яшчэ ніколі не ступала на брытанскія землі, няхай і на заморскія. Трэба гэта выправіць.

Правіла ўезду ў Гібральтар такія ж самыя як для паездкі ў Вялікабрытанію: дзейная брытанская віза ці пашпарт, які дазваляе ўезд без візы.

Рух на мяжы даволі інтэнсіўны: шмат хто ідзе пешшу, шмат скутэраў ды аўтамабіляў.

Галоўная цікавостка: Гібральтар мае свой аэрапорт! Ягоная адзіная паласа - гэта частка звычайнай дарогі на мяжы з Гішпаніяй, якую зачыняюць на час пасадак і ўзьлётаў самалётаў. Для сучасных самалётаў не хапала даўжыні, таму ў пэўным моманце брытанцы проста дабудавалі яе проста ў мора.

Для сучасных самалётаў не хапала даўжыні, таму ў пэўным моманце брытанцы проста дабудавалі яе проста ў мора

Будынак аэрапорту стаіць проста ля мяжы

Памежны кантроль праходзіць хутка і амаль незаўважна і вось я ўжо ў Гібральтары.

У мяне было няшмат часу, таму я выбраў аб’ехаць паўвыспу па ўсходняй частцы. На больш шчыльна заселенай заходняй частцы навігатар паказваў усё чырвоным - шмат затораў. Маёй мэтай быў маяк Europa Point на самым паўднёвым ускрайку Гібральтара, адкуль акрываецца цудоўны від на пратоку ды Афрыку.

Першае што кідаецца ў вочы гэта будова хмарачосаў: відаць, ёсьць попыт на жыльлё.

Будова хмарачосаў

Незвычайна што на дарогах шмат знакаў у тэкставай форме, прадубляваных надпісамі на асфальце - таксама як у ЗША.

Ўсходняя частка Гібральтара - гэта вузкая паласа зямлі паміж морам і скалой, дзе месцяцца дарога ды невялічкія жылыя дамы.

Дарога ўздоўж усходняга боку скалы каля Catalan Bay

Дарога пад стромай белай скалой, мора зьлева

Потым навокал скалы месца няма нават на дарогу, таму не было іншага выхаду акрамя выбудаваньня тунэлю проста ў скале.

Унутры тунэлю, прабітага ў скале

Тунэль дарэчы даволі доўгі і, што незвычайна, ідзе пад вуглом уверх.

Тунэль ідзе пад вуглом уверх

Выезд з тунэлю

Вось я і даехаў да ўскрай Гібральтара - маяк Europa Point.

Europa Point Lighthouse

Трошкі дзіўна было пабачыць тут вялічэзную мячэць

Гармата, якая глядзіць на пратоку ў бок Афрыкі

Гармата на Europa Point, за ёй Гібральтарская скала

Тут жа знаходзіцца кавалак польскай гісторыі: помнік польскаму прэм’еру ў выгнаньні - Ўладзіславу Сікорскаму, які загінуў у авіякатастрофе ў 1943 годзе. Ягоны самалёт рухнуўся ў ваду адразу пасьля ўзьлёту з аэрапорту Гібральтара, пры дагэтуль не высьветленых абставінах.

Помнік Сікорскаму

Цудоўныя краявіды адкрываюцца адсюль на пратоку і Марока: Марока

Караблі ў пратоцы

Аўтар на фоне бухты з караблямі

Фота матацыкла

Час пакідаць Гібральтар. Было б цікава наведаць музей унутры скалы, але не гэтым разам - наперадзе яшчэ мяне чакае дарога да Марбэльі. Знаёмства з Гібральтарам атрымалася хуткім, але вельмі цікавым. Напэўна варта вярнуцца сюды яшчэ раз калі-небудзь.

Вяртаюся назад той самай дарогай - на заходняй частцы усё таксама чырвона-бардовае ад затораў.

Апошні позірк на Эўропа Поінт