Матацыклам па Андалузіі, ч.13: Тарыфа

Вітаю ў трынаццатай частцы майго падарожжа па Андалузіі!

Спасылка на папярэднюю частку пра маляўнічы нацыянальны парк Сьера-дэ-лас-Ньевес.

Сёньня будзе кароткая нататка пра месца, дзе сустрэкаюцца Атлантычны акіян і Міжземнае мора - гішпанскі горад Тарыфа.

Мне было вельмі цікава: адкуль такая назва, сугучная са словам - тарыф? А вось вікіпедыя кажа, што так і было: гэтае месца - найбліжэйшае да афрыканскага кантыненту, і менавіта тут бралі мыта з купцоў, якія перасякалі водны шлях з Афрыкі ў Еўропу. Такая вось цікавостка.

Па дарозе з Малагі ў Тарыфу варта затрымацца на паркоўцы птушынага аглядальнага пункту Cazalla Observatorio de Aves Planeadoras, адкуль адкрываюцца цудоўныя віды на Гібральтарскую пратоку і афрыканскае ўзбярэжжа.

Вялічэзныя караблі пакідаюць Сярэдземнае мора і накіроўваюцца ў Атлантычны акіян.

Я думаю ня трэба тлумачыць стратэгічнае значэнне гэтага месца - паўсюль можна пабачыць рэшткі ваенных умацаванняў.

У самой Тарыфе нас цікавіць вузкая частка зямлі - Frontera Mar Mediterráneo-Océano Atlántico - паміж кантынентам і выспай Isle de Tarifa. Вось так выглядае умоўная мяжа паміж двума воднымі прасторамі.

Вада канешне няшмат чым розніцца :) Ну хіба што ад боку акіяну хвалі большыя.

На жаль, трапіць на выспу вельмі складана - гэта ваенная зона. Там ёсьць нейкія экскурсіі, але іх трэба рэзерваваць загадзя, чаго мы канешне не рабілі.

Шпацыруем па чароўным пляжы.

У самой Тарыфе па-за сезонам няма шмат чаго рабіць, таму наглядзеўшыся на акіян, мы паварочваем у зваротным кірунку. Па дарозе варта затрымацца на аглядальным пункце Mirador del Estrecho і яшчэ разок паглядзець на гэтае ўнікальнае месца з вышыні.

Рушым далей, наперадзе нас чакае Гібральтар

Спасылка на наступную частку ў каторай наведаю Гібральтар - брытанскую заморскую тэрыторыю, стратэгічна важны анклаў на ўваходзе ў Міжземнае мора.